Kinderpret op de boerderij

Vorig jaar werden er nog biggetjes groot gebracht. Maar nu staan er op het boerenbedrijf aan de Suetersweg in Bentelo schommels, wipwaps, klimtoestellen, trampolines en skelters. Marcel en Veronique Veelers gooiden het roer om: Kinderspeelboerderij ’t Höfke in Bentelo is aan zijn eerste seizoen bezig. “Het draait hartstikke goed.”



De vierjarige Wessel uit Goor staan met zijn benen gekruist te wiebelen. “Moet je passen?”, vraagt zijn moeder Bettina. “Ga dan even naar binnen.”. Wessel schudt zijn hoofd vastberaden. Hij heeft geen tijd voor een sanitaire stop. Spelen wil hij. Op de trampoline, op het klimrek en de skelters. “Neehee, ik hoef niet!”. En hij snelt naar een grote vogelnestschommel waarin de kleine man helemaal verdwijnt. Even schommelen en dan door naar de wipwap, waar ook zijn broertje Sven van twee jaar op klautert. Het gezin uit Goor heeft nog vakantie. “We zijn tien dagen naar Denemarken geweest maar nu zijn we thuis en proberen we om de dag iets leuks te doen met de kinderen.”. Het weer is Hollands dus de kleintjes kunnen zich niet voltijds thuis en op straat vermaken. “Gelukkig is er in de regio genoeg te doen wat niet al te kermisachtig is.”. En zo spelen de kinderen vandaag in Bentelo, bij kinderspeelboerderij ’t Höfke.



Kinderspeelboerderij ’t Höfke is een leuk en niet al te prijzig alternatief. Voor een paar euro kunnen kinderen er desnoods de hele dag spelen in de grote buitenspeeltuin. Naast schommels, klim- en klautertoestellen, trampolines en een tafeltennistafel is er ook een kleine skelterbaan aangelegd en zijn er dieren die ook op een kinderboerderij te zien zijn: eenden, kippen, schapen, geitjes en een kalkoen. De speeltuin doet haast ouderwets gezellig aan. In een nieuw jasje, dat wel. Want bij slecht weer kunnen de kinderen ook naar binnen. Daar is de ballenbak, het springkussen en de bouwhoek, waar twee jongens van een jaar of tien fanatiek van grote legoblokken een hut bouwen waar ze even later zelf inkruipen. De bouwhoek ligt blak naast de donkerrood geschilderde discohoek. Als het regent en er zijn een paar kinderen aan het swingen, wil het nog wel eens voorkomen dat eigenaar Marcel Veelers achter de ‘draaitafel’ kruipt en de kleuterhit ‘Schnappie’ opzet. “Dan draai ik de volumeknop open en begin ik de polonaise.”. Korte tijd later heeft hij dan de hele speelboerderij achter zich aan. “Vooral meisjes vinden dat prachtig”, vertelt hij.



Samen met zijn vrouw Veronique (36) opende Marcel Veelers (37) de kinderspeelboerderij afgelopen voorjaar. Het fokzeugenbedrijf dat hij van zijn vader overnam, liep toen al tijden niet meer zo best. “In de tien jaar dat Veronique en ik getrouwd zijn, hadden we nog niet één goed jaar gehad”, verteld Marcel. “De laatste vijf jaar werkte ik erbij als loodgieter. Vorig jaar stonden we voor een grote investering omdat de schuur moest worden vernieuwd. Dan ben je zo drie ton kwijt zonder dat je er één varken meer door verkoopt.”. Tijd om eens flink na te denken, vond hij. Toen Marcel duidelijk werd dat het fokzeugenbedrijf geen toekomst meer had, kwam hij als snel op het idee om een speelboerderij te beginnen. “Dat leek ons altijd al erg leuk en zoiets is hier in de omgeving nog niet. Als je iets nieuws wilt beginnen, moet je eerste zijn”, vindt hij. “Drie speelboerderijen naast elkaar werkt natuurlijk niet. Dan valt er niets te verdienen.”



Marcel verbouwde de schuur vorige winter met hulp van een aannemer tot binnenspeelplaats met een kantinegedeelte en toen het mooier weer werd is de buitenboel aangepakt. Samen met Veronique houdt hij de speelgelegenheid vanaf april zeven dagen per week draaiende. En dat is best zwaar, merkt hij. “Als alle gasten naar huis zijn, is het werk namelijk nog niet klaar. Dan moeten we schoonmaken, grasmaaien en alles voorbereiden voor de volgende dag. Veronique heeft nu nog een baan als kok in een verpleeghuis, maar we denken dat ze die eind dit jaar kan opzeggen. Het draait hier gelukkig hartstikke goed.”



Met z’n tweeën werken is prettig, vinden Marcel en zijn vrouw. “Je bouwt het samen op en als er eens wat is, kun je het samen oplossen. Met het varkensbedrijf stond ik er toch meer alleen voor.” Het bezoekersaantal zit nu al bijna op 10.000, vertelt Marcel. “Terwijl we het eerste jaar hoopten op 12.000 mensen. Dat hebben we al bijna bereikt, en we draaien nog niet eens een half jaar!” Het is de formule die aanslaat. Kinderen kunnen zich op de kinderspeelboerderij urenlang vermaken, terwijl hun ouders rustig op het terras koffie kunnen drinken of een krantje kunnen lezen. “Het is hier veilig en hygiënisch”, wijst Marcel Veelers op de groengeschilderde hekken rondom het speelterrein van anderhalve hectare groot. “Ouders hoeven dus niet continu om zich heen te kijken waar hun kinderen zijn. Die kunnen niet weglopen en vermaken zich wel.” Volgend jaar al hoopt Veelers de speeltuin uit te kunnen breiden met het maïsland erachter. “Daar wil ik graag en educatief gedeelte van maken. Ik heb plannen om er allerlei soorten graan te verbouwen met wandelpaden er om- en doorheen. Dan leren de mensen gelijk iets over het boerenbedrijf. ”Ook de schuur is alweer aan uitbreiding toe. “De discohoek mag een paar meter groter en onze keuken is eigenlijk te klein. Als we om twaalf uur beginnen met het bakken van patatjes, komen er vaak tegelijk nieuwe bezoekers binnen. Daardoor hebben we weinig tijd om de vuile borden en zo direct weg te werken. Als de keuken uitgebreid is kunnen we het spul daar mooi neerzetten.” Moeder Bettina uit Goor wandelt inmiddels met Wessel en Sven langs de dieren. “Kijk eens mamma, ze hebben hier ook vogels”, wijst de jongste op de een klein huisje dat bovenop een hoge paal is bevestigd. “Dat heet een duiventil”, legt Bettina uit. Wessel doet nog steeds verwoede pogingen om niet naar de wc te hoeven. Zou hij het vanmiddag droog houden?



Gepubliceerd op: 26-08-2005

 
© FransenMedia | 2006 - 2017